Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARİŞ: | f. Anlam, mânâ, kavram, mefhum. |
| ARİŞÎ: | f. Manevî. Mânâ ile ilgili. |
| ARİŞ: | Samandan yapılan bir çeşit ev. Çardak, asma çardağı. Sundurma, takdim ettirme. |
| ARİŞÎ: | f. Manevî. Mânâ ile ilgili. |
| İçerisinde 'ARİŞ' geçenler | |
| ARİŞÎ: | f. Manevî. Mânâ ile ilgili. |
| AZARİŞ: | f. İncitme, kalb kırma. |
| ARİŞÎ: | f. Manevî. Mânâ ile ilgili. |
| BÂRİŞ: | f. Yağmur. * Sağnak. |
| BEYARİŞ: | f. Çare. Tedbir. Deva, derman. İlâç, tiryak. |
| DARİŞ: | Siyaha boyanmış kara deri. |
| GÜVARİŞ: | f. Sindirime yarıyan şeyler, hazme yardımı olan şeyler. |
| GÜZARİŞ: | f. Rüya tâbir etme. |
| GÜZARİŞ: | f. Geçiş, geçme. |
| HANDEHARİŞ: | f. Bir kimseye alay tarzında gülme. |
| HARİŞ: | f. Kaşınma, kaşıma. |
| HARÎŞ: | Bir cins yılan. |
| HATARİŞ: | Deprenmek. |
| MEFARİŞ: | (Mefruş. C.) Kadın eşler. |
| MÜTEHARİŞ: | Hırıldaşıp dalaşan, tehârüş eden. |
| NİGÂRİŞ: | f. Resim yapma. Tasvir yapma. |
| SİPARİŞ: | f. Ismarlamak, ısmarlayış. |
| VARİŞ: | Bir topluluk yemek yerken davetsiz olarak yemeğe katılan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARİŞÎ : | f. Manevî. Mânâ ile ilgili. |
| ÂRÎ : | Pâk, pislikten uzak. * Hür. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |