Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARİYYET: | Ödünç verip almak. |
| İçerisinde 'ARİYYET' geçenler | |
| CİVARİYYET: | Komşuluk, yakınlık, aynı civarda oluş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARİYY : | (C: Erâri) Davar bağlanan yer ve ip. |
| ARİYE : | (Ariyet) Geri verilmek üzere alınan, iğreti. Bir kimsenin geri almak üzere, karşılıksız olarak başkasının faydalanmasına terk ettiği mal. Kullanılmak üzere alınan emanet mal. |
| ÂRÎ : | Pâk, pislikten uzak. * Hür. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |