Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ARC: Mekke ile Medine arasında bir mevzi.
Deve sürücüsü.
ARCA: (Müz: Arec) Topal ve aksak kişi.
Sırtlan.
ARCELE: Sürü, hayvan topluluğu.
Yayalar cemaati.
At sürüsü.
İçerisinde 'ARC' geçenler
ARCA: (Müz: Arec) Topal ve aksak kişi. * Sırtlan.
ARCELE: Sürü, hayvan topluluğu. * Yayalar cemaati. * At sürüsü.
BAB HARCI: Mahkemelerde kadıların, naiblerin, mal ve mukataa kalemlerinde bulunan memurların aldıkları bir nevi harç.
DARC: Yarmak, şakk.
HARC: Gider, sarfiyat, bir iş için kullanılan madde. * Vergi. * Çıkmak. * Yeni çıkan bulut. * Yemâme vilayetinde bir yer. * Ecir. * Buğday. (Dinimizde lüzumsuz harcamak, israf haramdır. Zillet ve fakirliğe sebeptir.)
HARC-I ÂLEM: Herkese elverişli, her keseye münasib.
HARC-I RAH: Yol harcı, yol parası. Yol masrafı, yol için verilen para.
HARCA': Ayakları beline varana kadar beyaz olan koyun.
HARCE: (C.: Hurc-Haracât) Deve sürüsü. * Sık bitmiş ağaç.
HARCEF: Soğuk rüzgâr.
İSPARÇENE: İtl. Halatın üzerine sarılan kendir ve ip. * Halatı meydana getiren üç boy bükmenin beheri.
ILGARCI: Akıncı.
ISKARÇA: İtl. Geminin yükünün pek sıkı olarak istif edilmesi.
ISPARÇANA: Halatın üzerine sarılmış olan ip. * Halatın yapıldığı bükmelerin herbiri.
NARCİL: Hindistan cevizi.
NARCİS: Nergis.
NARCİSTAN: Nergislik.
NARÇİL: f. Hindistan cevizi. Ceviz-i Hindî.
NİSARÇİN: f. Saçılan şeyleri toplayan.
PARÇE: f. Ufak şey, küçük nesne, parça.
VEKİL-İ HARC: (Vekil-harç) Masraf görmekle vazifeli olan. Bir kimsenin veya bir cemaatin masraf işlerini üzerine alan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ARCA : (Müz: Arec) Topal ve aksak kişi. * Sırtlan.
ÂR : Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...