Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ARDA: Vaktiyle bazı çavuşların elde tuttukları uzun değnek.
Nişan almak için dikilen değnek.
ARDA: Çıkrıkçı kalemi.
İçerisinde 'ARDA' geçenler
ATARDAMAR: Tıb: Kanın, kalbden vücudun her tarafına (akciğerlere de) gitmesine yarayan damar. Şiryan.
HARDAL: Çok küçük tohumları olan ve yaprakları yenen bir nebat ismi. Döğülerek macun haline getirilir ve sofrada iştah açmak için kullanılır.
HARDALE: Hardal tanesi. * Nesneyi ufak edip kesmek.
HARDAN: Kızgın, hiddetli, gadaplı. * Kast ve men'edici, engel olan.
HEZARDASTEN: (Hezârdestân) f. Bülbül.
HOVARDA: Sefih, çapkın. Malını mülkünü zevk u safa yolunda harcayan, sefâhette sarfeden.
KARARDÂDE: f. Durgun hâle gelmiş. * İstikrar bulmuş. Kararlaşmış. Karar verilmiş.
KÂRDAN: f. İşten anlar, iş bilir.
KÂRDAR: f. İşi elinde tutan.
NARDA: f. Lâyık değil.
NARDAN: f. Gözyaşı damlaları. * Nar tâneleri. * Mangal.
SARDAH (SIRDÂH): Düz yer. * Sahrâ, çöl.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ARD : f. Buğday ve diğer tahıllardan öğütülen un. * Buğdayı değirmen taşına akıtan oluk.
ÂR : Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...