Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARENDE: | f. Birşey getiren kimse. |
| İçerisinde 'ARENDE' geçenler | |
| AZARENDE: | f. Azarlıyan, tekdir eden. * Kalb kıran, inciten. |
| BARENDE: | f. Yağdıran, yağdırıcı. |
| BERARENDE: | f. Üste getiren, üzerine çıkaran. |
| DARENDE: | f. Saklayan, tutan. * Ulaştıran, vâsıl eden, kavuşturan, getiren. |
| GÜVARENDE: | f. Hazmedilmesi kolay. |
| GÜZARENDE: | f. Geçen, geçici. Geçiren, geçirici. |
| NİGÂRENDE: | f. Ressam. |
| ŞÜMARENDE: | f. Sayan, hesab eden. |
| ŞÜMARENDE: | f. Sayan, hesab eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AREN : | Davar ayağında olan kuru kemre. * Yarık. * Bir nesne yumuşak olmak. |
| ARE : | Borç olarak alınan veya verilen şey. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |