Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ARKA: Çadıra diktikleri direk.
Duvar içinde kerpiç ve taş arasına konulan ağaç.
ARKAN: Terleme.
İçerisinde 'ARKA' geçenler
ARKAN: Terleme.
FARKADAN: (Bak: Ferkadan)
GARKA: Bir içim miktarı süt. * Suya batmış.
GARKAD: Bir dikenli ağaç. * Medine-i Münevvere'de olan kabristana "Baki-ul Garkad" denir.
GARKAN: Batarak, boğularak.
HARKA': Kulağı delik koyun. * Çeşitli yönlerden esen rüzgâr.
HARKAFA: (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı.
HARKAHE: Koyuncuların kara evi.
HATARKÂR: f. Hatarlı, korkulu.
KARKAF: şarap, hamr.
KARKAL: (C: Karâkıl) Kadın gömleği. * Yeleksiz elbise.
KARKAR: Kilim veya halı ucu. * Hışımla gürleyerek çağır demek.
KARKAR: (C: Karâkır) Düz açık yer.
KARKARA: Karın gurultusu. * Kumru kuşunun ötmesi. * Kahkaha ile gülmek. * Su içerken bardağın guruldayıp ötmesi.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ARKAN : Terleme.
ARK : Ulaşmak.
ÂR : Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...