Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARKA: | Çadıra diktikleri direk. Duvar içinde kerpiç ve taş arasına konulan ağaç. |
| ARKAN: | Terleme. |
| İçerisinde 'ARKA' geçenler | |
| ARKAN: | Terleme. |
| FARKADAN: | (Bak: Ferkadan) |
| GARKA: | Bir içim miktarı süt. * Suya batmış. |
| GARKAD: | Bir dikenli ağaç. * Medine-i Münevvere'de olan kabristana "Baki-ul Garkad" denir. |
| GARKAN: | Batarak, boğularak. |
| HARKA': | Kulağı delik koyun. * Çeşitli yönlerden esen rüzgâr. |
| HARKAFA: | (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı. |
| HARKAHE: | Koyuncuların kara evi. |
| HATARKÂR: | f. Hatarlı, korkulu. |
| KARKAF: | şarap, hamr. |
| KARKAL: | (C: Karâkıl) Kadın gömleği. * Yeleksiz elbise. |
| KARKAR: | Kilim veya halı ucu. * Hışımla gürleyerek çağır demek. |
| KARKAR: | (C: Karâkır) Düz açık yer. |
| KARKARA: | Karın gurultusu. * Kumru kuşunun ötmesi. * Kahkaha ile gülmek. * Su içerken bardağın guruldayıp ötmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARKAN : | Terleme. |
| ARK : | Ulaşmak. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |