Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARUB: | (C: Urub) Erkeğini seven kadın. |
| ARUBE: | Fasih, hatasız arabca konuşmak. Bu kelimenin mastarları: Araben, arâbeten, uruben, urubiyyeten diye de okunur. Cuma günü. |
| İçerisinde 'ARUB' geçenler | |
| ARUBE: | Fasih, hatasız arabca konuşmak. Bu kelimenin mastarları: Araben, arâbeten, uruben, urubiyyeten diye de okunur. * Cuma günü. |
| CÂRÛB-ZEN: | f. Süpürücü, çöpçü. |
| ÇÂRUB: | f. Süpürge. |
| ÇÂRUB-ZEN: | f. Süpürücü. |
| TEDARUB: | (Darb. dan) Vuruşma, dövüşme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARUBE : | Fasih, hatasız arabca konuşmak. Bu kelimenin mastarları: Araben, arâbeten, uruben, urubiyyeten diye de okunur. * Cuma günü. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |