Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARUS: | Süslenmiş gelin, güveyi. Güneş. Gök. Kim: Kükürt. |
| ARUS-İ CİHÂN: | Dünya. |
| ARUS-İ FELEK: | Güneş. |
| ARUSÂN-I BÂĞ: | Tarla çiçekleri. |
| ARUS-ÜL KUR'ÂN: | (Bak: Rahmân) |
| ARUSAN: | (Arüs. C.) f. Gelinler, yeni evlenmiş kızlar. |
| ARUSAN-I HULD: | Cennet hurileri. |
| ARUSANE: | f. Geline yakışır şekilde. |
| ARUSEK: | f. Küçük gelin. Yeşil ve pembe dalgalı sedef. |
| İçerisinde 'ARUS' geçenler | |
| ARUS-İ CİHÂN: | Dünya. |
| ARUS-İ FELEK: | Güneş. |
| ARUSÂN-I BÂĞ: | Tarla çiçekleri. |
| ARUS-ÜL KUR'ÂN: | (Bak: Rahmân) |
| ARUSAN: | (Arüs. C.) f. Gelinler, yeni evlenmiş kızlar. |
| ARUSAN-I HULD: | Cennet hurileri. |
| ARUSANE: | f. Geline yakışır şekilde. |
| ARUSEK: | f. Küçük gelin. * Yeşil ve pembe dalgalı sedef. |
| BEYT-ÜL ARUS: | Gelin odası. |
| HARUS: | Sütü az olan kadın. * Evlenip hâmile olan kız. |
| NEV-ARUS: | (C.: Nev-arusân) f. Yeni gelin. |
| RAHT-I ARUS: | Gelin eşyası. |
| ŞEB-İ ARUS: | Düğün gecesi. * Mc: Mevlana'nın vefat ettiği gece. |
| TECEHHÜZ-İ ARUS: | Gelinin hazırlanması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARUS-İ CİHÂN : | Dünya. |
| ARUB : | (C: Urub) Erkeğini seven kadın. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |