Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ARUZ: | Mekke-i Mükerreme ve Medine-i Münevvere etrafındaki nahiye ve köyler. Edb: Şiirin ahenk ölçülerinden, nazmın vezinlerinden bahseden ilim. Arap, Fars, Türk şiirinde kullanılan vezin ki, hecelerin uzunluk (kapalılık) ve kısalık (açıklık) değerlerine dayanır. Bir beytin birinci mısraının son kısmı. Çadırın ortasına dikilen ve ona destek olan kazık. Tas: Süluk edenlerin karşısına çıkan çok şeyler, birisine ârız olan iş ve ihtiyaç. Yan taraf. Yanak. Yol. Usûl. |
| ARUZ KALIPLARI: | (Bak: Bahr) |
| İçerisinde 'ARUZ' geçenler | |
| ARUZ KALIPLARI: | (Bak: Bahr) |
| EVZAN-I ARUZİYYE: | Edb: Aruz vezinleri. |
| TEARUZ: | Muâraza. İki kişi arasında zıddiyet, mümânaat etmek. |
| TEARUZEN: | Birbirine zıt olarak, muarız olarak. |
| TEMARUZ: | Yalandan hastalanmak. Kendini hasta gibi göstermek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ARUZ KALIPLARI : | (Bak: Bahr) |
| ARUB : | (C: Urub) Erkeğini seven kadın. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |