Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASÛDE: | f. Rahat, huzur içinde. Dinç. Müsterih. Sâkin. Bir cins helva adı. |
| ASÛDE-DİL: | f. Başı dinç, huzuru yerinde, gönlü rahat. |
| ASÛDE-DİLÎ: | f. Gönül rahatlığı. |
| ASÛDE-GÎ: | f. Huzur, rahat, asayiş. |
| ASÛDE-HÂL: | f. Hâli rahat, sıkıntısı olmayan. |
| ASÛDE-NİŞİN: | f. Rahatça oturan. İstirahat eden. |
| İçerisinde 'ASÛDE' geçenler | |
| ASÛDE-DİL: | f. Başı dinç, huzuru yerinde, gönlü rahat. |
| ASÛDE-DİLÎ: | f. Gönül rahatlığı. |
| ASÛDE-GÎ: | f. Huzur, rahat, asayiş. |
| ASÛDE-HÂL: | f. Hâli rahat, sıkıntısı olmayan. |
| ASÛDE-NİŞİN: | f. Rahatça oturan. İstirahat eden. |
| DİL-ASUDE: | f. Kalbi rahat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASÛDE-DİL : | f. Başı dinç, huzuru yerinde, gönlü rahat. |
| ASÛB : | Bey, başbuğ. Hakan. * Arı beyi. (Bak: Ya'sub) |
| AS : | Mersin ağacı. |