Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASİL-ZÂDEGÂN: | (Asil-zâde. C.) Asilzâdeler, soylu kişiler. |
| İçerisinde 'ASİL-ZÂDEGÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'ASİL-ZÂDEGÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASİL-ZADE : | f. Sülâlesi ve ailesi görgülü, temiz ve asil olan. |
| ÂSİL : | (C.: Avâsil-Usûl) Kovandan bal alan kişi. * Yürürken aceleden yele yele yürüyen kimse. |
| ASİ : | Uygun, elverişli. |
| AS : | Mersin ağacı. |