Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASİT: | Fr. Terkibindeki hidrojenin yerine element alarak tuz meydana gelmesine sebep olan ve mavi turnusolü kırmızıya çevirmek hâsiyetinde hidrojenli birleşik hamız. |
| ÂSİTAN: | f. Kapı eşiği. Dergâh. Tekke. |
| İçerisinde 'ASİT' geçenler | |
| ÂSİTAN: | f. Kapı eşiği. * Dergâh. * Tekke. |
| BASİT: | Kıymetsiz. * Geniş * Yaygın olan. * Mücerred ve münferid olup, mürekkeb ve müellef olmayan. * Neş'eli. Güleryüzlü. Düz, arızasız, engelsiz. * Edb: Aruz vezinlerinden biri. |
| BASİT KESİR: | Sûreti (payı), mahrecinden (paydasından) küçük kesir. 2/5 gibi. |
| BASİTA: | Uzak yer. |
| BASİTE: | Yükseklik ölçen yayvan güneş saati. * Döşeme minder. * Düz yer. |
| CEHL-İ BASİT: | Bilmediğini bilmek sûretiyle olan câhillik. |
| DÂSİTÂN: | (Dâstân) f. Destan, sergüzeşt. Geçmiş hâdiseleri anlatan nesir veya nazım halinde yazı. * Şöhret. |
| DÂSİTÂNE-İ AŞK: | Aşk hikâyesi ve destanı. |
| FASİT DAİRE: | (Bak: Fâsid daire) |
| Fİ'L-İ BASİT: | Gr: Basit fiil, tek kökten yapılan fiil. Meselâ: Gitmek, gelmek, olmak gibi. |
| KAPASİTE: | Fr. İçine alma, ihtiva etme kabiliyeti. * Kabiliyet, bilgi. |
| MASİT: | Acı su. * Bir ot cinsi. |
| MÜNBASİT: | İnbisat eden, yayılan, genişleyen. Yaygın, münteşir, yayılmış, açık. Şen. |
| SADÂ-YI BASİT: | Sesin, bir defa tekrarı. |
| TEKASİT: | (Taksit. C.) Taksitler. |
| VASÎT: | Hakem, aracı. * Orta. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂSİTAN : | f. Kapı eşiği. * Dergâh. * Tekke. |
| ASİ : | Uygun, elverişli. |
| AS : | Mersin ağacı. |