Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ASAF: Süleyman Peygamberin (A.S.) veziri. Vezir.
Bir ot ismi.
ASAFÂNE: f. Bir vezire yakışır surette ve hâlde.
ASAFİR: (Usfur. C.) Serçe kuşları.
ASAF-REY: Düşüncesi Asaf'ınki gibi akıllıca olan vezir.
İçerisinde 'ASAF' geçenler
ASAFÂNE: f. Bir vezire yakışır surette ve hâlde.
ASAFİR: (Usfur. C.) Serçe kuşları.
ASAF-REY: Düşüncesi Asaf'ınki gibi akıllıca olan vezir.
BÂB-I ÂSAFÎ: Tar: Sadrazam konağı.
FASAFIS: Beyaz söğüt dedikleri ağaç.
HASAFE: (C.: Hasif) Hurma yaprağından örülen kap. * Hurma yaprağı.
HASAFET: Rey sağlamlığı. Hükümde kuvvet ve olgunluk.
HAŞAFET: Kin ve düşmanlık, haset ve adavet.
İHVAN-I BÂSAFA: Mevlevi tabirlerindendir. Saf, yani kalbinde gıll u gış bulunmayan kardeşler mânâsınadır.
LASAF: Bir cins hurma. * Gübre otunun diplerinde biter hıyar gibi bir nesne. * Yapışmak. * Kurumak. * Parlamak.
MASAFF: Savaş, muhârebe, harp, cidâl yeri.
MUTASAFFÎ: Tasaffi eden. Saffet ve sâfilik hasıl eden. Temiz olan. Saflaşan.
MÜNASAFA: (Nısf. dan) Yarıyarıya paylaşma. İki eşit parçaya ayırma.
MÜNASAFATEN: Yarıyarıya olarak.
NASAF: Hizmetçi, uşak.
NASAFE: Hizmet etmek.
RASAF: Kaldırım. Kaldırım taşları.
RASAFE: (C.: Risâf) Ok üstüne sarılan kiriş.
RASAFET: Dayanıklılık, sağlamlık.
TASAFFİ: Saflaşmak. Durulmak. Temizlenmek.
TASAFFUH: Yaprak yaprak olma. * Levha biçiminde olma, levha hâline konulma.
TASAFFÜR: Sararmak.
TASAFÜH: Musafaha edişmek.
TASAFÜN: Suyun az olduğu zamanlarda herkese eşit miktar su vermek.
VASAFE: Hizmetkârlık.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ASAFÂNE : f. Bir vezire yakışır surette ve hâlde.
ASA : Genişlik. Zuhur, meydana çıkma. Büyük kadeh.
AS : Mersin ağacı.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...