Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASBANÎ: | f. Değirmencilik. |
| İçerisinde 'ASBANÎ' geçenler | |
| PASBANÎ: | f. Bekçilik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASBAN : | f. Değirmenci. Değirmen sahibi. |
| ASBAB : | (Sabeb. C.) Çukur yerler. |
| ASB : | Bağlamak. * Sağlam olarak dürmek. * İmâme, sarık. * Yemen'de yapılır bir nevi kumaş. * Firavun atı adı verilen bir deniz canavarının dişisi. * Kurumak. * Kızarmak. * Sarmaşık. * Sargı, bağ. * Mendil. |
| AS : | Mersin ağacı. |