| Kelime | Anlam |
|---|
| ASIM: | Kendisini günahlardan men'edip pâk ve ismetli tutan, koruyan, men'eden. |
| ASIMA: | Medine şehrinin diğer bir ismi. |
| ASİM: | Engel, mâni, muhafaza eden. |
| ASİM: | Günahkâr. Günah işleyen. |
| ASİME: | f. Akılsız, şaşkın, sersem. |
| ASİME-GÎ: | f. Akılsızlık, şaşkınlık, sersemlik. |
| ASİME-SÂR: | f. Kafası karışık. |
| İçerisinde 'ASIM' geçenler |
|---|
| ASİME: | f. Akılsız, şaşkın, sersem. |
| ASİME-GÎ: | f. Akılsızlık, şaşkınlık, sersemlik. |
| ASİME-SÂR: | f. Kafası karışık. |
| BASİM: | (Besm. den) Güleryüzlü, şen kimse. |
| CASİM: | Şam diyarında bir köyün adı. |
| EKASİM: | (Aksam. C.) Aksamlar, paylar, kısmetler. |
| GASÎME: | Çekirgeli yemek. |
| HASÎM: | Hasım olan, husumet eden, düşmanlık eden. |
| HÂSİM: | Kat'eden, hasmeden, kesip atan. |
| KASÎM: | Güzel kimse. * Taksim eden, bölen. |
| KASÎME: | (C.: Kasim) Dikenden başka ot bitmeyen kumlu yer. |
| MAKASİM: | (Maksim. C.) Su taksim edilen yer. |
| MEASİM: | Günahlar. * Günah işlenecek yerler. |
| MENASİM: | (Mensim. C.) Yollar, tarikler, meslekler. * Alâmetler, izler, eserler, nişânlar. |
| MERASİM: | (Mersem. C.) Resmi merasimler. Âdet hükmündeki gösterişler. Resmi muameleler. * Şiveler. Âdetler. |
| MEVASİM: | Mevsimler. * Pazar yerleri. |
| MEVASİM-İ ERBAA: | Dört mevsim. Rebi' (İlkbahar), Sayf (Yaz), Harif (Sonbahar), Şitâ (Kış). |
| MÜTEKASİM: | Kısmet eden. * Aralarında bir şey taksim edenlerin her biri. * Birbiriyle kasemleşen, andlaşan. |
| RASİM: | Resim yapan, çizgi çizen. * Akar su. |
| RASİME: | Âdet. Eskiden kalma âdet. |
| REVASİM: | Akarsu. |
| SASİM: | Kara ağaç. * Abnus ağacı. |
| SERASİME: | f. Sersem. |
| SERASİMEGÎ: | f. Sersemlik. |
| TALASİM: | (Tılsım. C.) Tılsımlar. |
| TAVASİM: | (Tavâsin) : Kur'an-ı Kerim'den tâ-sin, tâ-sin-mim sureleri. |
| TELASİM: | (Tılsım. C.) Tılsımlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ASİME : | f. Akılsız, şaşkın, sersem. |
| ASİ : | Uygun, elverişli. |
| AS : | Mersin ağacı. |