Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASMÂ: | Ön ayağı beyaz olan dişi koyun. |
| ASMA': | Küçük kulaklı. Zeki kimse. |
| ASMA: | Elleri veya bacakları eğri olan. |
| ASMA': | Uyanık ve gözü açık (adam) Keskin (kılınç). |
| ASMAH: | Çok cesur, pek kahraman. |
| ASMAÎ: | Arapların şöhret bulmuş şairi. |
| ASMAN: | f. Gökyüzü, sema. |
| ASMANE: | f. Dam, tavan, kubbe. |
| ASMAN-GÛN: | f. Gök mavisi. |
| ASMANÎ: | (C.: Asmâniyân) f. Gökyüzüne, aya, güneşe mensub. Açık mavi. |
| ASMANÎ ÂHEN: | f. Yıldırım. |
| ASMAR: | f. Mersin ağacı. |
| İçerisinde 'ASMA' geçenler | |
| ASMA': | Küçük kulaklı. * Zeki kimse. |
| ASMA': | Uyanık ve gözü açık (adam) * Keskin (kılınç). |
| ASMAH: | Çok cesur, pek kahraman. |
| ASMAÎ: | Arapların şöhret bulmuş şairi. |
| ASMAN: | f. Gökyüzü, sema. |
| ASMANE: | f. Dam, tavan, kubbe. |
| ASMAN-GÛN: | f. Gök mavisi. |
| ASMANÎ: | (C.: Asmâniyân) f. Gökyüzüne, aya, güneşe mensub. * Açık mavi. |
| ASMANÎ ÂHEN: | f. Yıldırım. |
| ASMAR: | f. Mersin ağacı. |
| AYİNE-İ ÂSMÂN: | Güneş. |
| HASMANE: | f. Düşmancasına. Düşman gibi. Hasma mahsus halde. |
| HEFT-ASMAN: | Yedi kat gök. |
| KASMA: | Ufak boynuzlu dişi koyun. |
| KENAR-I ÂSMÂN: | Ufuk. |
| MASMASA: | Ağzın önü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASMA' : | Küçük kulaklı. * Zeki kimse. |
| ASM : | Sargı. * Kırılmış kemiğe bağlanan ağaç. |
| AS : | Mersin ağacı. |