Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ASMAN: f. Gökyüzü, sema.
ASMANE: f. Dam, tavan, kubbe.
ASMAN-GÛN: f. Gök mavisi.
ASMANÎ: (C.: Asmâniyân) f. Gökyüzüne, aya, güneşe mensub.
Açık mavi.
ASMANÎ ÂHEN: f. Yıldırım.
İçerisinde 'ASMAN' geçenler
ASMANE: f. Dam, tavan, kubbe.
ASMAN-GÛN: f. Gök mavisi.
ASMANÎ: (C.: Asmâniyân) f. Gökyüzüne, aya, güneşe mensub. * Açık mavi.
ASMANÎ ÂHEN: f. Yıldırım.
AYİNE-İ ÂSMÂN: Güneş.
HASMANE: f. Düşmancasına. Düşman gibi. Hasma mahsus halde.
HEFT-ASMAN: Yedi kat gök.
KENAR-I ÂSMÂN: Ufuk.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ASMANE : f. Dam, tavan, kubbe.
ASMÂ : Ön ayağı beyaz olan dişi koyun.
ASM : Sargı. * Kırılmış kemiğe bağlanan ağaç.
AS : Mersin ağacı.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...