Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASRE: | (C.: Aserât) Ayak kayma, sürçme, yanılma. |
| ASREM: | Kulağı sakat, hasta. Ailesini geçindirmek için sıkıntı çeken (kimse). Bölük bölük. |
| ASREMAN: | Gece, gündüz. |
| İçerisinde 'ASRE' geçenler | |
| ASREM: | Kulağı sakat, hasta. * Ailesini geçindirmek için sıkıntı çeken (kimse). * Bölük bölük. |
| ASREMAN: | Gece, gündüz. |
| HASREME: | Üst dudağın alt dudak üzerine taşması. |
| HASRET: | Özleyiş. İç çekme. Bir şeyi çok isteyip, arzulayıp ona kavuşamamaktan gelen üzüntü. (Bak: Husr) |
| HASRET-FİKEN: | f. Hasret düşüren, hasret döken. |
| HASRET-KEŞ: | f. Özlemiş, özleyen, hasret çeken. |
| HASRET-KEŞANE: | f. Hasret çekene yakışır surette. Özleyenler gibi. |
| HASRETMEK: | Kısaltmak. Sadece bir şeye mahsus kılmak. Bir şey için vakfetmek. |
| HASRET-NAME: | Edb: Ayrılık münasebetiyle yazılan mektub. Hasreti belirten yazı, hasret mektubu. |
| HASRET-ZEDE: | (C.: Hasret-zedegân) f. Hasrete düşmüş, hasrete uğramış. |
| HASRET-KEŞ: | f. Özlemiş, özleyen, hasret çeken. |
| LEYAL-İ HASRET: | Hasret geceleri. |
| NASREDDİN: | (Nasr-üd din) Dine yardımı dokunan. |
| NASREDDİN HOCA: | (Mi: 1208 -1284) Mizahlı, güldürücü sözleri ile meşhur bir zâttır. Akşehir, Sivrihisar Medreselerinde okumuş, Selçuklular zamanında yaşamıştır. |
| PEYAM-I HASRET: | Hasret, özleyiş haberi. |
| TASRE: | (Süt) koyu olmak. * Su dibinde olan balçık. * Balçıklı su. * Dirlik, iyi olmak. |
| VA HASRETA: | Vah vah! Ne yazık ki! (Teessür bildirir.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASREM : | Kulağı sakat, hasta. * Ailesini geçindirmek için sıkıntı çeken (kimse). * Bölük bölük. |
| ASR : | Muttali olmak. Gözcülük etmek. |
| AS : | Mersin ağacı. |