Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASTAN: | f. Eşik, atebe. Dergâh, tekye. |
| ASTANE: | f. Eşik, atebe. Paytaht. Mânevi büyüklerin kabri. Büyük tekke. Merkez. (Osmanlı İmparatorluğunun merkezi olması münasebetiyle İstanbul manasına da gelir.) |
| ASTÂNE-İ SAÂDET: | Saadet eşiği. Sultan sarayı, İstanbul. |
| İçerisinde 'ASTAN' geçenler | |
| ASTANE: | f. Eşik, atebe. * Paytaht. * Mânevi büyüklerin kabri. * Büyük tekke. * Merkez. (Osmanlı İmparatorluğunun merkezi olması münasebetiyle İstanbul manasına da gelir.) |
| ASTÂNE-İ SAÂDET: | Saadet eşiği. Sultan sarayı, İstanbul. |
| BASTÂN: | f. Tarih. * Mazi, geçmiş zaman. * Eski. |
| BASTÂN-ŞİNÂS: | f. Geçmiş zaman, tarih. |
| BASTÂN-ŞİNÂS: | f. Geçmiş zaman, tarih. |
| RASTAN: | (Râst. C.) Doğru olanlar. Haklı kimseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASTANE : | f. Eşik, atebe. * Paytaht. * Mânevi büyüklerin kabri. * Büyük tekke. * Merkez. (Osmanlı İmparatorluğunun merkezi olması münasebetiyle İstanbul manasına da gelir.) |
| AST : | Alt. * Birinin emri altında olan kimse, mâdun. * Askerlikte rütbe veya kıdemce küçük olan asker. |
| AS : | Mersin ağacı. |