Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASTANE: | f. Eşik, atebe. Paytaht. Mânevi büyüklerin kabri. Büyük tekke. Merkez. (Osmanlı İmparatorluğunun merkezi olması münasebetiyle İstanbul manasına da gelir.) |
| ASTÂNE-İ SAÂDET: | Saadet eşiği. Sultan sarayı, İstanbul. |
| İçerisinde 'ASTANE' geçenler | |
| ASTÂNE-İ SAÂDET: | Saadet eşiği. Sultan sarayı, İstanbul. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASTÂNE-İ SAÂDET : | Saadet eşiği. Sultan sarayı, İstanbul. |
| ASTAN : | f. Eşik, atebe. * Dergâh, tekye. |
| AST : | Alt. * Birinin emri altında olan kimse, mâdun. * Askerlikte rütbe veya kıdemce küçük olan asker. |
| AS : | Mersin ağacı. |