Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ASUMANÎ: | Beşerî olmayan. Semavî olan. Göğe âit ve müteallik. |
| İçerisinde 'ASUMANÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'ASUMANÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ASUMAN : | f. Gökyüzü. Semâ. * Felek. |
| ASUM : | Geçim derdi için çok çalışan kimse. |
| ASÛB : | Bey, başbuğ. Hakan. * Arı beyi. (Bak: Ya'sub) |
| AS : | Mersin ağacı. |