Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATÛF: | Çok acıyan, pek merhametli. |
| ATÛFET: | Şefkat. Çok merhametli oluş. |
| İçerisinde 'ATÛF' geçenler | |
| ATÛFET: | Şefkat. Çok merhametli oluş. |
| KATUF: | Tenbel. * Yavaş yürüyüşlü davar, yavaş olan hayvan. |
| TEATUF: | Birbirine şefkat, muhabbet ve sevgi göstermek. * Birbirine bağlanma. |
| TEATUFÂT: | (Teâtuf. C.) Karşılıklı sevgiler. |
| TELATUF: | (C.: Telâtufât) Nezaket ve lütufla hareket etme, nâzikâne muamelede bulunma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATÛFET : | Şefkat. Çok merhametli oluş. |
| ATÛB : | İnatçı, muannid. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |