Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATİT: | Gıcırtı. Ses. |
| İçerisinde 'ATİT' geçenler | |
| GATİT: | Horlamak. |
| HATÎT: | Hasis kimse. |
| HATİTA: | Bir malın değerinden indirilen tenzilât, iskonto. |
| HATİTA: | (C.: Hatâyit) İki tarafındaki yerlere yağdığı hâlde kendisine yağmur yağmayan yer. |
| MATÎTA: | (C: Metâyıt) Havuz dibinde kalan balçıklı bulanık su. |
| RATİT: | Avaz, ses. * Ahmak, akılsız kişi. |
| SATİT: | Ses. * Topluluk, cemaat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATİ : | Önde. Aşağıda. Sonra. Vâki olan. Gelecek zaman. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |