Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATİYYE: | Hediye. Bahşiş. Lütüf ve ihsan. |
| İçerisinde 'ATİYYE' geçenler | |
| MATİYYE: | Binek hayvanı. Binek. * Gerinip sevinerek yürüyen. |
| MATİYYE-RÂN: | Bindiği hayvanı yola süren. |
| MEVADD-I HAYATİYYE: | Hayata lüzumu bulunan maddeler. |
| RUHSATİYYE: | San'at veya ticaret için verilen izin kâğıdı. |
| ŞERAYİN-İ SÜBATİYYE: | Boynun iki tarafında olup kalbden gelen ve kafaya çıkan iki kalın atar damar. (O.L.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATİYYAT : | (Atiyye. C.) Hediyeler. İhsanlar. * Büyük bir kimsenin bahşişleri. |
| ATİY : | (Utiy) Haddi tecavüz etme. * Çok ihtiyar olma. * Kibirlenme. |
| ATİ : | Önde. Aşağıda. Sonra. Vâki olan. Gelecek zaman. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |