Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATAŞ: | Susama. Hararet. |
| ATAŞA: | (Atşân. C.) Susamış olanlar, susuzlar. |
| ATAŞE: | Fr. Elçiliklerde vazifeli memur. |
| ATAŞ: | Susama. Hararet. |
| ATAŞE: | Fr. Elçiliklerde vazifeli memur. |
| İçerisinde 'ATAŞ' geçenler | |
| ATAŞA: | (Atşân. C.) Susamış olanlar, susuzlar. |
| ATAŞE: | Fr. Elçiliklerde vazifeli memur. |
| ATAŞE: | Fr. Elçiliklerde vazifeli memur. |
| GATAŞ: | (C: Agtaş) Karanlık. * Devamlı su akan gözdeki zayıflık. |
| MUBATAŞA: | İki kişi elleriyle birbirlerini kucaklamağa çalışma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATAŞA : | (Atşân. C.) Susamış olanlar, susuzlar. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |