| Kelime | Anlam |
|---|
| ATAB: | Mahvolma, ölme. |
| ATABEY: | (Atabek) Selçuklular devrinde şehzadelere mürebbilik eden şahıs, lala. |
| İçerisinde 'ATAB' geçenler |
|---|
| ATABEY: | (Atabek) Selçuklular devrinde şehzadelere mürebbilik eden şahıs, lala. |
| HATAB: | (Hatb) Odun. * Kinaye olarak "Dedikodu, nemime" ye de odun denilir. |
| HATABAHŞ: | f. Kabahatleri affeden, kusurları bağışlayan. |
| MATABİ': | (Matbaa. C.) Matbaalar, basımevleri. |
| MATABÎH: | (Matbuh. C.) (Tabh. dan) Tabholunmuş yani pişirilmiş şeyler. |
| MATABİH: | (Matbah. C.) Mutfaklar. Yemek pişirilen yerler. |
| MUHATAB: | Söyleyeni dinleyen. Kendisine hitab edilen. * Gr: İkinci şahıs. |
| MUHATABA: | Birbirine söz söyleme, hitabetme. * Mc: Çekişme. |
| MUHATABAT: | (Muhâtaba. C.) Konuşmalar. |
| MUHATAB İTTİHAZ ETMEK: | Karşısındakilerini dinleyen. * Dinleyici kabul edip, sözünü dinliyor bilmek. * Konuşmaya lâyık görmek. |
| MUSTATAB: | (Tayyıb. dan) Güzel, iyi, âlâ. |
| MUTATABBİB: | (Tıbb. dan) Yalandan hekim. Doktorluk taslıyan. |
| MUTATABIK: | Münâsib gelen. Birbirine uyan. Uygun. |
| RATABET: | (Ratb. dan) Rutubet, nem, yaş. |
| TATABUK: | Muvafık ve müttefik olmak. Uygun olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ATABEY : | (Atabek) Selçuklular devrinde şehzadelere mürebbilik eden şahıs, lala. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |