Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATAYA: | (Atiyye. C.) Bahşişler. İhsanlar. Lütuflar. |
| ATAYA-YI SENİYYE: | Padişahın hediye ve ihsanları. |
| İçerisinde 'ATAYA' geçenler | |
| ATAYA-YI SENİYYE: | Padişahın hediye ve ihsanları. |
| HATAYA: | (Hatâ. C.) Hatâlar. Yanılmalar. |
| MATAYA: | (Matiyye. C.) Binek hayvanları. |
| MÜCZİL-EL ATÂYÂ: | Hediye ve ihsanlarını çok çok veren. İhsanlarını çoğaltan. |
| VÂHİB-ÜL ATÂYÂ: | Hediyeler bağışlayan. Bağışlar ihsan eden. (Cenab-ı Hak (C.C.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATAYA-YI SENİYYE : | Padişahın hediye ve ihsanları. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |