Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATEŞ-ZEDE: | f. Yakılmış, yakılan. |
| İçerisinde 'ATEŞ-ZEDE' geçenler | |
| İçerisinde 'ATEŞ-ZEDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATEŞ-ZEBÂN : | f. Ateş dilli. Çok dokunaklı söz veya şiir söyleyen. |
| ATEŞ-İ ÂB-PERVER : | Mc: Hançer, kama, kılınç. |
| ATEŞ : | f. Odun vs. gibi maddelerin yanmasından hasıl olan hâl. Od, nâr. * Kızgınlık, hararet. * Hiddet, gazab, şiddet. * Hayvanın çevik, hareketli ve oynak olması. * Yangın. * Gözyaşı. * Hastalık. * Harb, savaş.(Ateş unsuru, kâinatın bütün kısımlarını istilâ etmiş pek büyük bir unsurdur. Bir damar gibi kâinatın yaratılışından başlayarak her tarafa dalbudak salıp gelen şu şecere-i nâriyeye nazar-ı hikmetle dikkat edilirse, bu şecerenin başında, yani sonunda büyük bir meyvenin bulunduğu anlaşılır. Evet, toprağın içinde büyük ve uzun bir damarı gören adam, o damarın başında kavun gibi bir meyvenin bulunduğunu zannetmesi gibi, âlemin her tarafında damarları bulunan şu şecere-i nâriyenin de Cehennem gibi bir meyvesinin bulunduğuna bilhads yani sür'at-i intikal ile hükmedebilir. İ.İ.) |
| ATEBAT : | (Atebe. C.) Eşikler, basamaklar.* İranlıların mukaddes ziyaret yeri. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |