Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ATME: | Ateş kaynağı, volkanın tepesindeki lâvın çıktığı yer, krater. |
| İçerisinde 'ATME' geçenler | |
| HATME: | Baştan aşağı (bütün Kur'ân-ı Kerimi) okuyup bitirmek. * Bir arada muayyen bir şeyi okuyup bitirmek. |
| HATME-İ ENFÂS: | Nefesleri tükenmek. Ölmek. |
| HATME-İ HÂCEGÂN: | f. Nakşi tarikatı mensublarının fikri ve nazarı mâsivadan tecerrüd ederek, topluca muayyen dua ve zikirlerini sonuna kadar okumaları. |
| HATME-İ MAHSUSA: | Hususi hatme. Kur'andan veya hadisten alınan muayyen duaları okuyup bitirmek. |
| KATMER: | t. Bir şeyin kat kat olması. * Çok yapraklı oluşu. (Gülün, çiçeğin, böreğin, elbisenin kat kat olduğu gibi.) |
| LİYAKATMEND: | (C.: Liyâkatmendân) f. Değerli, liyâkatli. * Faziletli. |
| LİYAKATMENDÂN: | (Liyâkatmend. C.) f. Değerli, liyâkatli kimseler, faziletli kişiler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ATM : | Geciktirmek, eğlendirmek. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |