| Kelime | Anlam |
|---|
| AVİL: | Yüksek sesle ağlama. Acınma. Feryâd.
Meyletme. |
| İçerisinde 'AVİL' geçenler |
|---|
| AKAVİL: | (Bak: Ekavil) |
| ATAVİL: | (Atvel. C.) Seçkin kimseler. * Uzun boylular. |
| CEDAVİL: | (Cedvel. C.) Cedveller. * Su yolları. * Listeler. |
| EKAVİL: | (Akvâl. C.) Kaviller, sözler. |
| EKAVİL-İ BÂTILA: | Bâtıl sözler, doğru olmayan sözler. |
| EKAVİL-İ KÂZİBE: | Uydurma ve yalan sözler. |
| FÜLFÜL-İ TAVİL: | Uzun biber. |
| HAVİL: | (C.: Huvel) Hizmetkâr. |
| MAAVİL: | (Mi'vel. C.) Taş, kaya parçalamakta kullanılan sivri kazmalar. |
| MAKAVİL: | Sözler. Kaviller. Lisânlar. Diller. |
| MEGAVİL: | (Migvel. C.) Hançerler. Ufak ve ince kılınçlar. |
| MUTATAVİL: | Uzanan, uzun olan. * Uzatmak suretiyle yükselen. |
| MÜTECAVİL: | Birbiri etrafında dolaşan, cevelan eden. |
| MÜTEDAVİL: | Elden ele geçen, alıp verilen. * Kullanılan. |
| MÜTENAVİL: | Tenavül eden. Alıp yiyen. El uzatıp alan. |
| MÜTENAVİLÎN: | (Mütenavil. C.) Alıp yiyenler. |
| MÜTETAVİL: | El uzatan. |
| MÜTEZAVİL: | Bir şey meydana getirmeğe çalışan. * Bir şeyi diğer bir şeye yaklaştıran. |
| ÖMR-Ü TAVİL: | Uzun ömür. |
| SERAVİL: | (C.: Serâvilât) İç donu. * Şalvar. |
| TAVİL: | Uzun. * Çok süren. |
| TAVİL-ÜL BÂ': | Uzun kulaçlı. Gücü yeter. * Eli açık, vergili, verimli. |
| TAVİL-ÜN NİCAD: | Kılıç bağı uzun. * Mc: Uzun boylu. |
| TAVİLE: | Birbiri ardına bağlanmış bir sıra hayvan. Hayvan katarı. * Tavla, ahır. * Çayıra salınan hayvanın ayağına bağladıkları tavla ipi. |
| TEHAVİL: | Muhtelif renkler, çeşitli renkler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| AVİ : | Uluyan. Hırlayan. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |