Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AVADİ: | (Adiye. C.) Zulmedenler, zâlimler. |
| İçerisinde 'AVADİ' geçenler | |
| CERİDE-İ HAVÂDİS: | 1840'da Çörçil ismindeki bir İngiliz tarafından çıkarılan ilk hususî gazete. |
| EVRAK-I HAVÂDİS: | Cerideler, gazeteler. |
| GAVADÎ: | Sabah bulutu. |
| HAVADİS: | (Hâdise. C.) Yeni hâdiseler, yeni sözler. * Alâka ile karşılanan haberler. |
| KAVADİH: | (Kadiha. C.) Çekiştirenler, zemmediciler, kötüleyiciler. * Çekiştirilecek ve zemmedilecek şeyler. |
| KAVADİM: | (Kadime. C.) Kuyruklar. * Kuşların kanatlarının ön tüyleri. |
| MUHALEFET-ÜN Lİ-L HAVADİS: | Cenab-ı Hakk'ın ne zâtında ne sıfâtında (mevcud olsun, mevhum olsun, muhayyel olsun), hiç bir şeye hiç bir cihette benzememesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AVAD : | Ud çalan kimse. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |