Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AVARÎ: | (Ariyyet. C.) Ödünç verilen şeyler. |
| AVARİF: | Mârifetler. Arifler. İşten anlar olanlar. Güzel ahlâk. |
| İçerisinde 'AVARÎ' geçenler | |
| AVARİF: | Mârifetler. * Arifler. İşten anlar olanlar. * Güzel ahlâk. |
| HAVARİ: | Yardımcı. * Hz. İsa'nın (A.S.) yardımcı ve sahabeleri olan 12 zâttan her biri. |
| HAVARİC: | (Hâric ve Hârice. C.) Asiler, zorbalar, isyankârlar. * Hâricîler. Hâriçte kalanlar. (Bak: Hâricî) |
| HAVARİYYUN: | Hz. İsa'nın (A.S.) yardımcı ve sahabeleri olan 12 kişinin hepsine birden verilen isim. Bunlar: İsa'nın (A.S.) Petrus adını verdiği Yunus'un oğlu Simun, kardeşi Andreas, Yakub, Zebedi'nin oğlu Yuhanna, Filipus ve Bartholomaeus, Matta ve Tomas, Alte'nin oğlu Küçük Yakub, Gayur Simdeu, Yakub'un oğlu Yahuda, hain Yahuda İskariyot'tur. |
| KAVARİ': | (Karia. C.) İnsan öleceği zaman, halet-i nezi'de okunan âyet-i kerime. * Şiddetli esen rüzgârlar. * Ansızın Allah tarafından gönderilen belâ ve musibetler. |
| KAVARİR: | (Karure. C.) Gözbebekleri. * Şişeler.KAVAS : Eskiden vezirlerin maiyetlerinde kullandıkları silâhlı adamlar. |
| SAVARİF: | (Sârife. C.) Değişmeler. Değişiklikler. |
| SAVARİF-İ DEHR: | Dünya değişiklikleri. |
| SIRAVARİ: | f. Sıralı halde, sıra gibi. |
| ZAVARİB: | Nabız damarları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AVARİF : | Mârifetler. * Arifler. İşten anlar olanlar. * Güzel ahlâk. |
| AVAR : | Ayıp, kusur, eksiklik. Fesad. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |