Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AVLE: | Bağırma, feryat. |
| İçerisinde 'AVLE' geçenler | |
| HAVLE (HAVÂL): | Çok fazla döndürmek veya dönmek. |
| HAVLEKA: | "La havle velâ kuvvete illâ billah" demek. |
| KAVLEN: | Söyleyerek. Söz ile. Anlaşarak. |
| LÂHAVLE: | (Lâhavle ve lâkuvvete illâ billâhil-aliyyil azim" cümlesinin kısaltılmışı ki, "Kuvvet ve kudret ancak Cenab-ı Allah'tadır." meâlinde olup bir belâ ve tehlike esnasında veya sabrın tükendiğini açıklamak için söylenir. |
| SAVLEC: | Misk. * Gümüş. |
| SAVLECAN: | (C.: Savâlic) Cirit oynanılan eğri sopa. |
| SAVLET: | Saldırma. Ani ve şiddetli atılış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AVL : | Feryat, sıkıntı sebebi. Acınma. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |