Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AVN: | Yardım. İmdâd. Mededkâr. Yardım eden. Yardımcı. Zahir. |
| AVN-I İLÂHÎ: | Cenab-ı Hakk'ın yardımı. |
| AVNÎ: | Yardıma âit, yardıma dâir. |
| AVNİYE: | Serasker Hüseyin Avni Paşa tarafından ilk olarak, daha sonra da Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanında giyilen kolsuz asker kaputu. Bir nevi yağmurluk. |
| İçerisinde 'AVN' geçenler | |
| AVN-I İLÂHÎ: | Cenab-ı Hakk'ın yardımı. |
| AVNÎ: | Yardıma âit, yardıma dâir. |
| AVNİYE: | Serasker Hüseyin Avni Paşa tarafından ilk olarak, daha sonra da Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanında giyilen kolsuz asker kaputu. * Bir nevi yağmurluk. |
| EBU-L AVN: | Hurma. |
| FİR'AVN: | Mısır'da, hususan Hazret-i Musa (A.S.) zamanında Allah'a isyan edip ilâhlık dâvasında bulunan, Musa Peygamber'e inanmayan hükümdar. * İlâhlık iddia eden dinsiz, azgın ve şaşkın insan. (Bak: Enaniyet, Mumya) |
| FİR'AVNÎ: | f. Firavunluk. Firavun ile ilgili. |
| FİR'AVNİYYET: | Firavun gibi oluş, isyankârlık ile Allah'ı tanımayış. İnat ile Allah'a isyan edip halkı sapık yollara, dalâlete ve dinsizliğe sevke çalışmak. |
| HAVN: | Hıyanet etmek, hâinlik yapmak. |
| KAVNES: | (C.: Kavânis) Atın iki kulağı arası. * Başa giyilen miğferin tepesi. |
| MAVNA: | Limanlarda, şamandıralara bağlı olarak yükleme ve boşaltma yapan gemilerden, kıyılara römorkör yedeğinde yük götürüp getiren tekne. |
| SAVN: | Koruma, muhafaza, sıyanet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AVN-I İLÂHÎ : | Cenab-ı Hakk'ın yardımı. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |