Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AVR: | Bir kimseyi kör etme. A'ver kılma. Bir şeyi alıp götürmek. Telef etme. Gözsüzlük. |
| AVRA: | Şaşı. Kör kadın. Tek gözlü. Mc: Kör fikir. Çirkin ve kabih söz. Sâdece dünyayı düşünüp âhireti unutan. |
| AVRAT: | (Averât) (Avret. C.) Kadınlar. Gizli yerler. Mahrem zamanlar. |
| AVRET: | Eksik. Gedik. Gizlenmesi lâzım gelen şey. Dinen örtülmesi vâcib olan âzâ, ud yeri. Utanılacak ve hayâ edilecek şey. Erkeklerde göbek ile diz kapağı arasındaki kısım. Kadın. Zevce. Nikâhlı. Gece uykuya yatacağı vakit ve seherden evvel uykudan kalkılacak saate de şeriat örfünde "avret" denir. Öğlen ve öğle uykusu zamanına da kezâ aynı isim verilmiştir. (Çünkü o anlarda uyku ve sair sebepler dolayısıyle insan açık saçık bulunabilir. İzinsiz, haber vermeden, kimse, başkasının yanına bu vakitlerde girmemesi İslâm âdâbından ve Kur'ân emirlerindendir.) Siper. Hududda pusu yeri. Harpte zarar gelecek yer. (Bak: Tesettür) |
| AVRUPA: | Dünyadaki kıtalardan biri.(Avrupa ikidir. Birisi, İsevilik din-i hakikisinden aldığı feyz ile hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi sanatları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden bu birinci Avrupaya hitap etmiyorum. Belki felsefe-i tabiiyyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiatını mehâsin zannederek, beşeri sefahete ve dalâlete sevkeden bozulmuş ikinci Avrupaya hitab ediyorum. L.) |
| AVRUPAÎ: | Avrupalılara ait ve onlarla alâkalı Avrupalılar gibi. |
| AVRUPALILAŞMAK: | Avrupalıların fikirlerini ve yaşayış tarzını benimsemek. Türkiye'de batılılaşma olarak kullanılmaktadır. Avrupa zamanımızda ilim ve teknikte ilerlemiş olmakla beraber inanışları, ahlâkları, felsefeleri ve yaşayış tarzı ile geri bir düşünüşü temsil eder. Avrupaya, batıya özenmek, eşkiyanın gasbettiği servetine özenmeğe benzer. Batının, mazlum milletleri ezmek için vasıta ve silah olarak kullandığı ilim ve tekniğe sahip olmak, İslâm'ın hakkıdır. İslâm dünyası ilim ve tekniğe sahip olmakla hem batının zulmüne son verecek, hem de bunu insanlığın hayrına, barış için ve insanlığın saadeti, mutluluğu için kullanacaktır. Amma batının hayat felsefesi insanlık için bir zehirdir ve onu reddeder. (Bak: Asrî) |
| AVRUPAZÂDE: | f. Avrupa'dan doğan. Avrupa te'siri ile olan. Avrupalıyı taklid eden. |
| İçerisinde 'AVR' geçenler | |
| AVRA: | Şaşı. Kör kadın. Tek gözlü. * Mc: Kör fikir. * Çirkin ve kabih söz. * Sâdece dünyayı düşünüp âhireti unutan. |
| AVRAT: | (Averât) (Avret. C.) Kadınlar. * Gizli yerler. * Mahrem zamanlar. |
| AVRET: | Eksik. Gedik. Gizlenmesi lâzım gelen şey. Dinen örtülmesi vâcib olan âzâ, ud yeri. Utanılacak ve hayâ edilecek şey. Erkeklerde göbek ile diz kapağı arasındaki kısım. * Kadın. Zevce. Nikâhlı. * Gece uykuya yatacağı vakit ve seherden evvel uykudan kalkılacak saate de şeriat örfünde "avret" denir. Öğlen ve öğle uykusu zamanına da kezâ aynı isim verilmiştir. (Çünkü o anlarda uyku ve sair sebepler dolayısıyle insan açık saçık bulunabilir. İzinsiz, haber vermeden, kimse, başkasının yanına bu vakitlerde girmemesi İslâm âdâbından ve Kur'ân emirlerindendir.) * Siper. Hududda pusu yeri. Harpte zarar gelecek yer. (Bak: Tesettür) |
| AVRUPA: | Dünyadaki kıtalardan biri.(Avrupa ikidir. Birisi, İsevilik din-i hakikisinden aldığı feyz ile hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi sanatları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden bu birinci Avrupaya hitap etmiyorum. Belki felsefe-i tabiiyyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiatını mehâsin zannederek, beşeri sefahete ve dalâlete sevkeden bozulmuş ikinci Avrupaya hitab ediyorum. L.) |
| AVRUPAÎ: | Avrupalılara ait ve onlarla alâkalı Avrupalılar gibi. |
| AVRUPALILAŞMAK: | Avrupalıların fikirlerini ve yaşayış tarzını benimsemek. Türkiye'de batılılaşma olarak kullanılmaktadır. Avrupa zamanımızda ilim ve teknikte ilerlemiş olmakla beraber inanışları, ahlâkları, felsefeleri ve yaşayış tarzı ile geri bir düşünüşü temsil eder. Avrupaya, batıya özenmek, eşkiyanın gasbettiği servetine özenmeğe benzer. Batının, mazlum milletleri ezmek için vasıta ve silah olarak kullandığı ilim ve tekniğe sahip olmak, İslâm'ın hakkıdır. İslâm dünyası ilim ve tekniğe sahip olmakla hem batının zulmüne son verecek, hem de bunu insanlığın hayrına, barış için ve insanlığın saadeti, mutluluğu için kullanacaktır. Amma batının hayat felsefesi insanlık için bir zehirdir ve onu reddeder. (Bak: Asrî) |
| AVRUPAZÂDE: | f. Avrupa'dan doğan. Avrupa te'siri ile olan. Avrupalıyı taklid eden. |
| DAVR: | Ziyan etmek, zarara girmek. |
| GAVR: | Bir şeyin dibi. Çukur. * Batmak. * Derinlik, nihayet. Kök, esas, temel. * Tefekkür, teemmül. * Dolanmak. * Hakikat. |
| GAVR-I AMÎK: | Derin dip. |
| GAVR-I İN'İDAM: | Yokluk çukurunun dibi. |
| GAVR-I MES'ELE: | Mes'elenin esası, mevzuun künhü. |
| HAVR: | Rücu etmek, dönmek. * Eksiltmek, noksan etmek. |
| HAVRA: | Yahudi mâbedi, sinagog. * Mc: Pek gürültülü yer. |
| HAVRA: | (Ahver'in müennesidir.) Çok beyaz veya çok beyaz gözlü. Ahu gözlü kadın. |
| HAVRAN: | Şam diyarından bir yerin adı. * Balıkesir'in bir ilçesi. |
| HAVREM: | Ayak ovup kir gidermekte kullanılan, kırmızı renkli delikli taş. |
| HAVREME: | Burun ucu. |
| KALAVRA: | Eskimiş meşin eşya veya yamalı ayakkabı. |
| KAVRA: | Geniş yer. |
| MEKŞUF-ÜL AVRE: | Görünmemesi icab eden yeri açık olan kimse. |
| PAÇAVRE: | f. Paçavra, kirli bez. |
| PALAVRA: | (İspanyolca) Mübalâğalı söz, yalan söylenen söz. |
| SAVR: | (C.: Savâri) Hamle yapmak. * Parçalamak, pâre pâre etmek. * Bir yerde toplanmış küçük hurma ağaçları. |
| SAVRE: | Uyuza benzer bir hastalık. |
| SECİYE-İ AVRÂ: | Tek gözlü seciye. Dünyaperestlik. |
| SETR-İ AVRET: | Başkalarına gösterilmesi haram olan yerleri örtmek. Şer'an örtülmesi lâzım gelen yerlerini örtmek. (Bak: Avret-Tesettür) |
| TAVR-I BÂTIL: | Bâtıl, kötü hal ve vaziyetler. |
| TAVR: | (Bak: Tavır) |
| TAVRÎ: | Vahşi adam veya kuş. * Ehad, vâhid, bir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AVRA : | Şaşı. Kör kadın. Tek gözlü. * Mc: Kör fikir. * Çirkin ve kabih söz. * Sâdece dünyayı düşünüp âhireti unutan. |
| ÂVÂ' : | Şiddet. * Kıtlık, kaht. |