Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AYİS: | (Bak: Sinn-i iyâs) |
| İçerisinde 'AYİS' geçenler | |
| BÂYİSTE: | f. Zaruri, lâzım, gerekli. |
| DAYİS: | (C.: Dâsse) Hırsız. |
| ERAYİS: | (Eris. C.) Çiftçiler, ekinciler. |
| HUNAYİS: | Çirkin. |
| LEYS (LÂYİS): | (C.: Lüyus) Arslan. * Sinek avlayan örümcek. * Arasında yaş ot bitmiş olan kuru ot. * Birbirine girmiş ot. * Semiz ve şişman kimse. |
| MEKAYÎS: | Mikyaslar. Ölçüler. * Mukayeseler. |
| SAYİS: | (Siyaset. den) At uşağı, seyis. Koyun güdücü. |
| SAYİS-HANE: | f. Üzerine yük yüklenip yolcunun da bindiği hayvan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AYİB : | Dönüp çekilen. Geri dönen. Tövbe eden. |
| AY : | (Bak: Ayât) |