Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AYİZ(E): | Mukabil olarak veren. Karşılık olarak verilmiş. |
| AYİZ: | (C.: Ayizât) Yeni doğurmuş hayvan. |
| İçerisinde 'AYİZ' geçenler | |
| AYİZ(E): | Mukabil olarak veren. Karşılık olarak verilmiş. |
| HAYİZE: | Aybaşısı olan kadın. (Bak: Hayz) |
| MÜTEMAYİZ: | Temayüz etmiş, ayrılmış olan. * İyiliğinden dolayı başkalarından ayrı olan. |
| PAYİZ: | f. Güz, sonbahar. * Yaşlılık, ihtiyarlık. * Eski, köhne, yıpranmış. |
| RAYİZ: | Seyis. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AYİZ(E) : | Mukabil olarak veren. Karşılık olarak verilmiş. |
| AYİB : | Dönüp çekilen. Geri dönen. Tövbe eden. |
| AY : | (Bak: Ayât) |