Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AYDIN: | Aydınlık. Açık, âşikâr, açıkça görünen. Mübârek, mesut. Bilgili, okumuş, görgülü.Bugün bazı çevrelerde batı ilim ve felsefesini tahsil edip benimseyenlere de "aydın" denilmektedir. Aklı gözüne inmiş, yani herşeyi maddi ölçülerle yorumlamaya alışmış, kalbi maddeci felsefe ile kararmış insana aydın demek yanlıştır. Böylelerine "zulmetli münevver" yani kalbi ve aklı kararmış okumuşlar demek daha doğru olur. |
| İçerisinde 'AYDIN' geçenler | |
| İçerisinde 'AYDIN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AYDAN : | (Uvd. C.) Uzun hurma ağaçları. |
| AY : | (Bak: Ayât) |