Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AYES: | Beyazlık, aklık. |
| İçerisinde 'AYES' geçenler | |
| BAYESTE: | f. Lüzumlu, gerekli, zaruri. |
| HAYESAN: | Doğru yoldan dönmek, udul etmek. * Nefret etmek. |
| MUKAYESAT: | (Mukayese. C.) Mukayeseler. Kıyas etmeler. |
| MUKAYESE: | (Kıyas. dan) Kıyas etme. Ölçme. Karşılaştırma. |
| MUVAYESE: | Yeise, kedere düşürme. |
| MÜKÂYESE: | Zariflik ve akıl hususunda çokluk iddiasında bulunma. |
| NA-BAYESTE: | f. Lüzumsuz, gereksiz. Uygun ve münasib olmıyan. |
| NA-ŞAYESTE: | f. Lâyık olmayan. Lâyık değil. |
| ŞAYESTE: | f. Şayan, uygun, yaraşır, lâyık. * Nümune. |
| ŞAYESTEGÎ: | f. Uygunluk, liyâkat. |
| ŞAYESTEGÎ: | f. Uygunluk, liyâkat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂYEN : | f. Demir. |
| AY : | (Bak: Ayât) |