Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZÎZ: | İzzetli. Çok izzetli. Sevgili. Çok nurlu. Dost. Şerif. Nadir. Dini dünyaya âlet etmeyen. Sireti temiz. Ermiş. Mânevi kudret ve kuvvet sahibi. Mağlup edilmesi mümkün olmayan ve daima galib olan manasında Cenab-ı Hakk'ın bir ismidir. Hristiyanlıkta kudsî kabul edilen daimî reis. |
| AZİZÂN: | f. Azizler. |
| AZİZE: | (Müe.) Aziz olan. Hristiyanlıkta kadın rahib. Rahibe. |
| İçerisinde 'AZÎZ' geçenler | |
| ABDULAZİZ: | 32. Osmanlı Padişahıdır. Hilâfeti (Hi: 1277-1293) seneleri arasındadır. Mithat Paşa ve arkadaşları tarafından bilek damarları kesilerek şehid edilmiştir. |
| AZİZÂN: | f. Azizler. |
| AZİZE: | (Müe.) Aziz olan. * Hristiyanlıkta kadın rahib. Rahibe. |
| FAZİZ: | Tatlı su. |
| FAZÎZ: | Meni denilen sıvı. |
| GAZÎZ: | Gılâfından yeni çıkan çiçek. * Taze. |
| HAZÎZ: | Bahtiyar. Mes'ud. Saâdetli. Nasibi olan. |
| HAZİZ: | (Bak: Hadıyd) |
| KAZİZ: | Ufak taşlar, taş parçaları. * Topluluk, cemaat. |
| MAZÎZ: | Musibet ve belâya uğramış. Felâket acısına giriftar olmuş. |
| NAZİZ: | (C: Nizâz-Nezâyız) Az miktar su. * Az yağmur. * Az az akmak. |
| ÖMER İBN-İ ABDÜLAZİZ: | (Hi: 60-101) Emevî Devleti halifelerinden olup Hz. Ömer'in ahfadındandır. Siyaset âleminde bir dâhi ve adâlette bir ikinci Hz. Ömer'di. Malatya'yı Rumlardan yüzbin esir mukabilinde satın aldı. Zehirlenerek şehid edildi. (R. Aleyh) |
| RAZİZ: | Dökülmüş ve parçalanmış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZİZÂN : | f. Azizler. |
| AZİB : | Susuzluktan yem ve yulaf yemeyen yorgun hayvan. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |