Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZÛF: | Yiyecek, erzak. Azık. |
| İçerisinde 'AZÛF' geçenler | |
| HAZUF: | Sür'atle yürüdüğünden ayağı altından taşlar atılan eşek. |
| KAZUF (KAZİF): | Irak, uzak, baid. |
| MAZUFE: | İzâfe olunmuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZÛG : | f. Kir, pas. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |