Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZÛL: | Çok azarlayan, çıkışan, paylıyan. |
| İçerisinde 'AZÛL' geçenler | |
| HAZUL: | Kimsesiz. Yardımsız olarak her şeyden mahrum sürünmek. |
| KAZULET: | Kocaman. |
| TEFAZUL: | (C.: Tefâzulât) Mikdar fazlası, fark. * Meziyet ve fazilet yarışına çıkma. |
| TENAZUL: | Birbiri ile oklaşmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZÛF : | Yiyecek, erzak. Azık. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |