Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZİŞ: | f. Talaş, yonga, ağaç ve tahta kırığı. Eşik tahtası. |
| İçerisinde 'AZİŞ' geçenler | |
| ARAZİŞ: | f. Hayır ve iyilik yapma. * Tasaddukta bulunmak. |
| GÜDAZİŞ: | f. Yakılma, yanma. |
| NEVAZİŞ: | (Nüvaziş) f. Okşayış, iltifat. |
| NEVAZİŞGÂR: | f. Gönül alan, okşayan. İltifat eden. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZİB : | Susuzluktan yem ve yulaf yemeyen yorgun hayvan. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |