Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZİK: | Hoşa giden. |
| İçerisinde 'AZİK' geçenler | |
| BERAZİK: | Bölük, cemaat. |
| HAZÎK: | Kesilmiş olan. |
| HEZAZÎK: | Süratle kat'etmek, çok çabuk kesmek. |
| MAZÎK: | Dar yer. |
| MİZAC-I NÂZİK: | İnce yaradılış. Nâzik tabiat. |
| MÜLAZİK: | Yapışmış olma.* Yapışmış. |
| MÜMAZİK: | Gerçek dost olmayan kimse. |
| NÂZİK: | f. Nezaketli. Terbiyeli. Zarif. İnce, dayanıksız. * Ehemmiyet verilmesi icab eden. * Tehlikeli husus. |
| NÂZİKÂNE: | f. Nazik kimseye yakışır şekilde, kibarlıkla, terbiyelice. |
| NÂZİK-BEDEN: | f. Vücudu, bedeni nâzik olan. |
| NÂZİK-EDÂ: | f. Nâzik tavırlı, kibar. |
| NÂZİK-ENDÂM: | f. Lâtif ve güzel vücutlu. Nâzik endamlı. |
| NÂZİK-GÜZİN: | f. Çok nâzik. Seçkin, nâzik. |
| NÂZİK-HULK: | Yaradılışı ve tabiatı nâzik olan. |
| NÂZİKÎ: | f. Nâziklik. Nezaket. |
| NÂZİK-TEN: | f. Nâzik vücudlu. |
| NÂZİK-TER: | f. Çok nâzik. |
| NÂZİK-TERİN: | f. En nâzik, daha nâzik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZİB : | Susuzluktan yem ve yulaf yemeyen yorgun hayvan. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |