Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZİME: | (C.: Azâim) Büyük iş, fevkalâde ve çok mühim iş. Tılsım, efsun, sihir. Sebat. Verilmiş olan kararda kat'ilik. Kasdetmek, yemin etmek. |
| ÂZİME: | Azı dişi. Kıtlık senesi. |
| AZİMET: | Takvâ ile amel etmek. Allah'ın emirlerini en mükemmel ve eksiksiz yapmağa çalışmak. Kesin karar vermek. Yola çıkmak, gitmek. |
| AZİMET-RÂH: | Yola çıkma. |
| İçerisinde 'AZİME' geçenler | |
| AZİMET: | Takvâ ile amel etmek. Allah'ın emirlerini en mükemmel ve eksiksiz yapmağa çalışmak. * Kesin karar vermek. * Yola çıkmak, gitmek. |
| AZİMET-RÂH: | Yola çıkma. |
| GAZÎME: | Gazem denilen otun yetiştiği yer. |
| HURUF-U CÂZİME: | Cezmeden harfler: lem, lemmâ, lâm-ül-emir, lâ-ün-nâhiye (nehyeden lâ edatı). Şart edatları da câzimdir. (Bak: Câzim) |
| İFADAT-I LÂZİME: | Gerekli ifadeler. |
| KAZİME: | (Bak: Kâzıme) |
| NİZAMÂT-I LÂZİME: | Lüzumlu, gerekli nizamlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZİMET : | Takvâ ile amel etmek. Allah'ın emirlerini en mükemmel ve eksiksiz yapmağa çalışmak. * Kesin karar vermek. * Yola çıkmak, gitmek. |
| ÂZİM : | Dudaklarını yumup susan kişi. |
| AZİB : | Susuzluktan yem ve yulaf yemeyen yorgun hayvan. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |