Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZAD: | f. Serbest. Hür. Kimseye bağlı olmayan. Kölelikten kurtulmuş olan. Dünya alâkasından kesilmiş. Serbest fikirli. |
| AZAD: | Kısa ve sık olarak dikilmiş. |
| AZADE: | f. Bağlardan kurtulmuş. Serbest. Kayıtsız. Hür. Sâlim. Müberrâ. |
| AZADE-DİL: | f. Gönlü bir şeye bağlı olmayan. |
| AZADE-GÂN: | f. (Azâde. C.) Azadeler. Bağımsız, serbest ve hür olanlar. |
| AZADE-GÎ: | f. Hürlük, âzâdelik, serbestlik. |
| AZADE-HÂTIR: | f. Başı dinç, gönlü hoş olan. |
| AZADE-HAYAT: | f. Hayattan kurtulmuş. Ölmüş. |
| AZADE-SER: | Başı boş. Hür. |
| AZADÎ: | Serbestlik. Hürriyet. şükür. |
| İçerisinde 'AZAD' geçenler | |
| AMUCAZADE: | f. Amca oğlu. |
| AVRUPAZÂDE: | f. Avrupa'dan doğan. Avrupa te'siri ile olan. Avrupalıyı taklid eden. |
| AZADE: | f. Bağlardan kurtulmuş. Serbest. Kayıtsız. Hür. Sâlim. Müberrâ. |
| AZADE-DİL: | f. Gönlü bir şeye bağlı olmayan. |
| AZADE-GÂN: | f. (Azâde. C.) Azadeler. Bağımsız, serbest ve hür olanlar. |
| AZADE-GÎ: | f. Hürlük, âzâdelik, serbestlik. |
| AZADE-HÂTIR: | f. Başı dinç, gönlü hoş olan. |
| AZADE-HAYAT: | f. Hayattan kurtulmuş. Ölmüş. |
| AZADE-SER: | Başı boş. Hür. |
| AZADÎ: | Serbestlik. Hürriyet. * şükür. |
| DİL-AZAD: | f. Gönlü rahat, gönlü bir şeyle ilgili olmıyan. |
| HAZAD: | Yaş ağaçtan kesilmiş budak ve diken. |
| MISRÂ-İ ÂZÂDE: | Edb: Başlıbaşına mânası bulunan mısra. |
| MUAZADE: | Yardım etme. |
| NAZAD: | (C.: Enzâd) şeref. * Üzerine herhangi bir şey konulan yüksekçe yer. |
| PAŞAZÂDE: | Paşa oğlu. |
| SER-AZAD: | f. Hür, serbest. Başı boş. * Dertsiz, rahat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZADE : | f. Bağlardan kurtulmuş. Serbest. Kayıtsız. Hür. Sâlim. Müberrâ. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |