Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZF: | Yemek. |
| AZF: | Zâhidlik. Nefsini bir şeyden döndürmek. |
| AZFAR: | (Zufr. C.) Tırnaklar. |
| AZFENDAK: | f. Gökkuşağı. |
| İçerisinde 'AZF' geçenler | |
| AZFAR: | (Zufr. C.) Tırnaklar. |
| AZFENDAK: | f. Gökkuşağı. |
| FAZFAZ: | Geniş ve bol nesne. |
| FAZFAZA (FAZFÂZA): | Elbisenin çok geniş ve bol olması. |
| GAZF: | Kulağın sarkık olması. * Kırmak. * Geceleyin karanlık olmak. |
| HAZF: | Aradan çıkarma, çıkarılma. Yok etme, silme, ortadan kaldırma, giderme, düşürme. * Selâm ve tahiyyatı uzatmayıp kısa kesmek. * Mahvetmek. * Vurmak. * Atmak. |
| HAZF: | Parmağıyla taş atma. |
| İCAZ-I HAZF: | Mânâya halel gelmemek şartı ile ve lâfzî veya aklî karine delâleti ile cümleyi tamamlayanlardan birinin hazfıdır. |
| KAZF: | Atmak. İftira atmak. Ehl-i namus bir kadına zina isnad etmek. Buna "kazf-ı muhsenat" da denir. (Bak: Kebair) |
| KAZF (KAZÂFE): | (C.: Kızâf) İncelik, zayıflık. |
| MAZFUF: | Yanında olan şeyleri tamamen tükenmiş olan kimse. |
| TAZFİR: | Galip etmek. * Tırnaklaşmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZFAR : | (Zufr. C.) Tırnaklar. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |