| Kelime | Anlam |
|---|
| AZHA: | (Zahve. C.) Su havuzları. Göller. |
| AZHAR: | En zâhir. En açık. Besbelli. Bedihi olan, rûşen.
Bir ibârenin en açık ve kat'i olan mânası. |
| İçerisinde 'AZHA' geçenler |
|---|
| AZHAR: | En zâhir. En açık. Besbelli. Bedihi olan, rûşen. * Bir ibârenin en açık ve kat'i olan mânası. |
| EZHAR (AZHÂR): | (Zahr. C.) Satıhlar, yüzler. * Sırtlar, arkalar. Binek hayvanının sırtları. |
| HAZHAZ: | Seri, sür'atli, hızlı. |
| HAZHAZ: | Kavi, sağlam. |
| HAZHAZ: | Sütü çoğaltır nesne. * Bir nevi katran. |
| HAZHAZA: | Sallama, el ile harekete getirme. |
| MAZHAK: | (C: Mezâhık) Gülünç kimse. |
| MAZHAR: | Sahib olma, nâil olma. Şereflenme. * Bir şeyin göründüğü, izhar olunduğu yer. Çıktığı yer. |
| MAZHAR-I ESMÂ: | Çok sıfatlara ve isimlere mensub hâller kendinde görünen. İsimlere, isimlerinin üzerinde te'sirlerine mazhar (sâhib) olan. * Cenab-ı Hakkın isimlerinin tecellisine mazhar ve âyine olmuş olan.(Cenab-ı Hak insana giydirdiği vücud libasını san'atına mazhar ediyor. İnsanı bir model yapmış. O vücud libasını o model üstünde keser, biçer, tebdil eder, tağyir eder; muhtelif esmasının cilvesini gösterir. L.) |
| MAZHAR-I İLHÂM: | Kendine ilhâm olunan. (Arı, hayvan ve insanlara olduğu gibi) Kalbine ilhâm gelen zât. |
| MAZHARİYET: | Mazhar ve nâil olma. Elde etme. Muvaffakiyet. |
| NAZHA: | Yağmur. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| AZHAR : | En zâhir. En açık. Besbelli. Bedihi olan, rûşen. * Bir ibârenin en açık ve kat'i olan mânası. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |