Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZK: | Hurma ağacı. Nişan, alâmet, işâret. |
| AZK: | Yarmak. Sürmek. |
| AZKA: | İri yünlü koyun. |
| İçerisinde 'AZK' geçenler | |
| AZKA: | İri yünlü koyun. |
| GARAZKÂRANE: | f. Hased ve düşmanlıkla. |
| HAZK: | Hapsetme. * Darlık. * Men'etme. |
| HAZK: | Nişan vurmak. * Kuşun terslemesi. |
| HAZK: | Bağlamak. |
| HAZKA: | Mahâret, ustalık, mâhirlik. |
| İCAZKÂR: | f. İcazlı, kısa ifadelerle çok şey anlatmak halinde olan. |
| İ'CAZKÂR: | f. Mu'cizeli olmak. Başkalarını acze düşürecek derecede olmak. |
| İ'CAZKÂRANE: | f. Herkesi yarışmada âciz bırakacak yolda. |
| KAZKAZ: | Arslanın, kemiği parça parça etmesi. * Yavuz arslan. |
| KAZKAZA: | Kemiği parçalamak. |
| NA-SAZKÂR: | f. Uygun görmeyen, muhâlif. * Beklenmemiş, işitilmemiş. * Münâsebetsiz işle uğraşan. |
| NA-SAZKÂRÎ: | f. Uygunsuz iş yapma, münâsebetsiz iş görme. * Zıtlık, uygunsuzluk. |
| NİYAZKÂR: | f. Yalvarıp yakaran. Dua eden. İhtiyacı olan. |
| NİYAZKÂRÂNE: | Yalvararak, niyaz ederek. * Muhtaç olarak, muhtaçlıkla. |
| SAZKÂR: | f. Uygun, muvafık. |
| SAZKÂRÎ: | f. Uygunluk, muvafakat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZKA : | İri yünlü koyun. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |