Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AZMÛN: | f. Tecrübe, deneme, imtihan. |
| İçerisinde 'AZMÛN' geçenler | |
| BİKR-İ MAZMUN: | İlk def'a söylenmiş mazmun. (Bak: Mazmun) |
| MAL-İ MAZMUN: | Emânet olmayan mal. |
| MAZMUN: | Meâl. Mâna. Mefhum. * Nükteli, san'atlı, ince söz. * Ödenmesi lâzım olan. * Fık: Gasb, telef veya zulüm sebebi ile ödenmesi lüzum etmiş şey. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AZMÛDE : | f. Tecrübe etmiş olan. Tecrübeli. * Tecrübe olunmuş, denenmiş. |
| AZM : | (Azim) Kasd, niyet. Sağlam ve kat'i karar. Sebât. |
| AZA' : | Başa gelen musibete sabretmek. * Bir kimseyi babasına nisbet etmek. |